Носир Фозилов — таниқли ўзбек ёзувчиси ва таржимони, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1990). У 1929 йил 1 июнда Қозоғистон Республикасининг Туркистон туманида таваллуд топган. 1954 йилда Ўрта Осиё Давлат университетини (ҳозирги Ўзбекистон Миллий университети) тамомлаган. Адибнинг адабий фаолияти 1950 йилларда бошланган бўлиб, 1959 йилда унинг «Ирмоқ» номли биринчи тўплами нашр этилган. Шундан сўнг ёзувчининг «Оқим» (1962), «Робинзонлар» (1964), «Қуш қаноти билан» (1965), «Қорхат» (1968), «Кўклам қиссалари» (1970) ва «Дийдор» (1979) каби кўплаб китоблари дунё юзини кўрди. Унинг ижодида болалик хотиралари ва халқона ҳаёт тасвири алоҳида ўрин тутади, буни адибнинг «Болалигим — пошшолигим» (1989), «Бир отар тўппонча» (1995), «Шум боланинг набиралари» (1995), «Тошкентнинг носи» (1996) ва «Эсласанг, кўнглинг ёришур» (2004) каби асарларида яққол кўриш мумкин. Носир Фозилов нафақат забардаст ёзувчи, балки моҳир таржимон сифатида ҳам танилган. У қорақалпоқ ва қозоқ адабиётининг сара намуналарини ўзбек тилига маҳорат билан ўгирган. Ижодкорнинг адабиёт соҳасидаги хизматлари муносиб тақдирланиб, у 1991 йилда Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофоти лауреати бўлган, 1999 йилда эса «Эл-юрт ҳурмати» ордени билан мукофотланган. Замондош адибларнинг севимли устози бўлган Носир Фозилов 2018 йил 13 январь куни Тошкент шаҳрида вафот этди.
