Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист Ғайбулла Ҳожиев 1956 йили Бухоро вилоятида оддий меҳнаткаш оиласида — боғбон ва уй бекаси хонадонида таваллуд топган. Санъатга бўлган қизиқиши уни пойтахтга етаклаб келиб, 1973–1977 йилларда Тошкент давлат Санъат институтида таҳсил олди. Талабалик йиллариданоқ профессионал саҳнага қадам қўйган актёр 1976 йилдан бошлаб Аброр Ҳидоятов номидаги театрда, 1987 йилдан эса Ҳамза номидаги (ҳозирги Ўзбек Миллий академик драма театри) ўзбек давлат академик театрида ўзининг ёрқин образлари билан томошабинлар меҳрини қозонди. Ғайбулла Ҳожиев нафақат саҳнада, балки ҳаётда ҳам теран нигоҳли ижодкор эди. Ёзувчи Орзиқул Эргаш билан бўлган суҳбатлар ҳамда актёрнинг йиллар давомида тутган шахсий «Эсдаликлар дафтари» унинг ички дунёсини очиб берувчи муҳим манба бўлиб хизмат қилди. Ушбу самимий битиклар ва кейинчалик қўшилган янги саҳифалар асосида тайёрланган китоб санъаткорнинг ҳам суратини, ҳам мураккаб ва қизиқарли ҳаёт йўлини — сийратини яқиндан билиш имконини беради. Ўзбек театри ва киносининг фидойи вакили бўлган Ғайбулла Ҳожиев 2020 йил 26 февралда вафот этган бўлса-да, унинг қолдирган ижодий мероси ва самимий хотиралари мухлислари қалбида муносиб ўрин эгаллаб келмоқда.
