Шойим Шерназар 1958 йилда Навоий вилоятининг Кармана туманида таваллуд топган. Унинг ижодий йўли ўзбек шеърияти ва насрининг ўзига хос анъаналарини давом эттириш билан бирга, инсон руҳиятини нозик деталларда ифодалашга йўналтирилган эди. Адиб ўз фаолияти давомида сермаҳсул ижод қилиб, халқимизга «Тун эртаги», «Соғинч даҳаси», «Сумбула», «Истара», «Кўнгил йўли» ва «Чанқовуз» каби бир қатор қимматли китобларини мерос қилиб қолдирди. Унинг асарларида қишлоқ ҳаёти, соф инсоний туйғулар ва табиат манзаралари юксак маҳорат билан тасвирланган. Шойим Шерназарнинг адабиёт оламидаги ўрни ва самимий ижоди ҳамкасблари ҳамда мухлислари томонидан ҳамиша юқори баҳолаб келинган. Таниқли ижодкор 2022 йил 4 ноябрда вафот этди, бироқ унинг қолдирган адабий мероси ўзбек адабиёти хазинасида муносиб ўрин эгаллаб қолмоқда.
