Хуршида Ваҳобжон қизи — замонавий ўзбек шеъриятининг истеъдодли вакили, таниқли шоира, публицист ва фаол жамоат арбоби. У ўз ижодида ватанпарварлик, инсоний туйғулар ва қалб кечинмаларини юксак маҳорат билан тараннум этиб келаётган ижодкорлардан биридир. Хуршида Ваҳобжон қизи 1967 йил 24 октябрда таваллуд топган. Илмга бўлган қизиқиши сабабли Низомий номидаги Тошкент давлат педагогика университетида таҳсил олиб, уни 1990 йилда муваффақиятли тамомлаган. Ўз фаолияти давомида нафақат ижод, балки ташкилотчилик соҳасида ҳам катта тажриба тўплаган. 2005 йилдан буён Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси Андижон вилоят бўлими раҳбари сифатида вилоятдаги адабий муҳитни ривожлантириш, ёш ижодкорларни қўллаб-қувватлаш йўлида фидокорона меҳнат қилиб келмоқда. Шунингдек, у вилоятдаги машҳур «Бобур издошлари» адабий тўгарагига ҳам раҳбарлик қилади. Шоиранинг адабий мероси ранг-баранг ва мазмунан бойлиги билан ажралиб туради. Унинг қаламига мансуб шеърий тўпламлар китобхонлар томонидан илиқ кутиб олинган. Жумладан: «Алдамчи тонглар» (1998), «Сиғмагай жисмим жаҳонга», «Изҳор», «Тажалли», «Самойинур», «Янги тонг» (2019). Ушбу китоблар муаллифнинг доимий изланишда эканлигини ва ижодий оламининг кенглигини кўрсатади. Хуршида Ваҳобжон қизининг шеърларида нафис лиризм ва фалсафий мушоҳада уйғунлашиб кетган. Хуршида Ваҳобжон қизининг ўзбек адабиётини ривожлантиришдаги хизматлари ва ижтимоий ҳаётдаги фаоллиги давлатимиз томонидан муносиб тақдирланган. У 2012 йилда «Шуҳрат» медали билан мукофотланган. Бугунги кунда шоира Андижон адабий муҳитининг етакчиларидан бири сифатида ҳам ижодда, ҳам жамоат ишларида фаол давом этмоқда. Хуршида Ваҳобжон қизи — талантливый представитель современной узбекской поэзии, известная поэтесса, публицист и активный общественный деятель. Она является одним из тех творцов, кто с высоким мастерством воспевает в своем творчестве патриотизм, общечеловеческие чувства и переживания души.
