Ваҳоб Раҳмон — таниқли адабиётшунос олим, филология фанлари номзоди ва доцент. У 1940 йил 12 апрелда Тожикистоннинг Хўжанд тумани Ёва қишлоғида таваллуд топган. Олий маълумотни Хўжанд педагогика институтида олиб, ушбу даргоҳни 1963 йилда муваффақиятли тамомлаган. Шундан сўнг илмий фаолиятини бошлаб, 1965–1968 йилларда Самарқанд давлат университети аспиранти бўлган ва 1968 йилда филология фанлари номзоди илмий даражасини муваффақиятли ёқлаган. Олимнинг узоқ йиллик меҳнат йўли асосан таълим ва илм-фан масканлари билан боғлиқдир. У 1963–1976 йилларда Хўжанд педагогика институтида ўқитувчи, 1977–1986 йилларда Ўзбекистон педагогика фанлари илмий-тадқиқот институтида катта илмий ходим, 1986–2004 йиллар оралиғида эса Гулистон давлат университетида доцент лавозимларида самарали фаолият юритган. Ваҳоб Раҳмонов ўзбек мумтоз адабиётини ва шеърият илмини ўрганишга катта ҳисса қўшган. Унинг қаламига мансуб «Шеър санъатлари» (1972, 2001), «Ўзбек классик адабиёти асарлари учун қисқача луғат» (1983) ҳамда ҳаммуаллифликда ёзилган «Бадиий санъат жозибаси» (2005) каби салмоқли асарлари чоп этилган. Адабиётшунослик фани ривожи ва ёш авлод тарбиясидаги фидокорона меҳнати муносиб қадрланди: олим 2008 йилда Халқаро Бобур мукофоти, 2025 йилда эса «Меҳнат шуҳрати» ордени билан тақдирланган.
