Рус адабиётида "қизил граф" лақабини олган ягона ёзувчи Алексей Толстой 1883 йилда аслзодалар оиласида туғилган. Инқилобдан сўнг у хорижга кўчиб кетади, бироқ муҳожирликдаги ҳаётга кўника олмай, яна совет Россиясига қайтиб келади. Унинг бу қарори кўпчиликни ҳайратга солган бўлса-да, тез орада у янги тузумнинг энг ардоқли ёзувчиларидан бирига айланади. Унинг бой тасаввури ва мукаммал тили турли жанрларда шоҳ асарлар яратиш имконини берди. Толстой ўзининг "Аэлита" асари билан рус илмий фантастикасига асос солган бўлса, "Азобли йўллар" трилогиясида рус зиёлиларининг инқилоб давридаги фожиали қисматини кўрсатиб берди. Ёзувчининг энг йирик ва машҳур асари "Улуғ Пётр" тарихий романидир. Бу асарда у император Пётр I нинг зиддиятли ва қудратли сиймосини, Россиянинг Европага юзланиш давридаги оғир ислоҳотларини улкан маҳорат билан чизиб берган. Шунингдек, у болалар учун италян эртагини қайта ишлаб, "Буратинонинг саргузаштлари" номли ҳаммага севимли асарни ҳам яратди. 1945 йилда вафот этган Алексей Толстой шахсияти ва сиёсий қарашлари қанчалик мунозарали бўлмасин, ўзидан ўта бой ва хилма-хил адабий мерос қолдирган бетакрор ижодкордир.
