Dostoyevskiyning beşta buyuk romanlari içida eng murakkabi va eng siyosiysi hisoblangan "Iblislar" (ba’zi manbalarda "Jinlar" deb ham tarjima qilinadi) asari haqiqiy voqeaga asoslangan holda yozilgan. 1869-yilda inqilobçi Sergey Neçayev boşçiligidagi guruh öz saflaridan çiqmoqçi bölgan talaba Ivanovni şafqatsizlik bilan öldiradi. Bu voqea yozuvçini qattiq larzaga soladi va u yoşlarni zaharlayotgan yangi ğoyalar — nihilizm, dingsizlik va inqilobiy terrorning oqibatlari haqida ogohlantiruvçi asar yozişga qaror qiladi. Roman syujeti tinçgina viloyat şahrida bölib ötadi, ammo Pyotr Verxovenskiy ismli makkor fitnaçi kelişi bilan şahar hayoti dözaxga aylanadi. U yoşlarni "yangi dunyo quriş uçun hamma narsa, hatto qotillik ham mumkin" degan ğoya bilan zaharlaydi va ularni qonli jinoyatlarga boşlaydi. Asarning markaziy va eng sirli figurasi — Nikolay Stavrogindir. U gözal, badavlat va aql bovar qilmaydigan kuçga ega bölsa-da, iç-içidan böm-böş va ma’naviy jihatdan ölik insondir. Barça qahramonlar xuddi quyoş atrofida aylangan sayyoralar kabi uning atrofida aylanadi, undan najot kutadi, ammo Stavrogin heç kimga heç narsa bera olmaydi, çunki uning özida e’tiqod yöq. Dostoyevskiy bu asariga "Iblislar" deb nom berişda Injildagi rivoyatga işora qilgan: odam içiga kirib olgan jinlar uni tark etib, çöçqalar podasiga kiradi va çöçqalar özini jarlikka taşlab halok böladi. Yozuvçi fikriça, Rossiyani egallab olayotgan ğarbona soxta ğoyalar xuddi şu "iblislar"dir va ular mamlakatni halokatga yetaklaydi. Roman uzoq yillar davomida sovet davrida taqiqlangan yoki tanqid qilingan, çunki unda bölajak inqilobning qonli oqibatlari juda aniq başorat qilingan edi. Asarda ğoyasi uçun özini öldirişga tayyor bölgan Kirillov, xalqni sevuvçi lekin qurbon bölgan Şatov va hokimiyatga intiluvçi şafqatsiz Verxovenskiy kabi turfa taqdirlar orqali yozuvçi Xudosiz jamiyatning fojiasini körsatib berdi. Bu kitob şunçaki siyosiy detektiv emas, balki inson qalbini egallab oluvçi yovuz ğoyalar haqidagi dahşatli ogohlantirişdir.
20 000 UZS
Mahsulot haqida
Dostoyevskiyning beşta buyuk romanlari içida eng murakkabi va eng siyosiysi hisoblangan "Iblislar" (ba’zi manbalarda "Jinlar" deb ham tarjima qilinadi) asari haqiqiy voqeaga asoslangan holda yozilgan. 1869-yilda inqilobçi Sergey Neçayev boşçiligidagi guruh öz saflaridan çiqmoqçi bölgan talaba Ivanovni şafqatsizlik bilan öldiradi. Bu voqea yozuvçini qattiq larzaga soladi va u yoşlarni zaharlayotgan yangi ğoyalar — nihilizm, dingsizlik va inqilobiy terrorning oqibatlari haqida ogohlantiruvçi asar yozişga qaror qiladi. Roman syujeti tinçgina viloyat şahrida bölib ötadi, ammo Pyotr Verxovenskiy ismli makkor fitnaçi kelişi bilan şahar hayoti dözaxga aylanadi. U yoşlarni "yangi dunyo quriş uçun hamma narsa, hatto qotillik ham mumkin" degan ğoya bilan zaharlaydi va ularni qonli jinoyatlarga boşlaydi. Asarning markaziy va eng sirli figurasi — Nikolay Stavrogindir. U gözal, badavlat va aql bovar qilmaydigan kuçga ega bölsa-da, iç-içidan böm-böş va ma’naviy jihatdan ölik insondir. Barça qahramonlar xuddi quyoş atrofida aylangan sayyoralar kabi uning atrofida aylanadi, undan najot kutadi, ammo Stavrogin heç kimga heç narsa bera olmaydi, çunki uning özida e’tiqod yöq. Dostoyevskiy bu asariga "Iblislar" deb nom berişda Injildagi rivoyatga işora qilgan: odam içiga kirib olgan jinlar uni tark etib, çöçqalar podasiga kiradi va çöçqalar özini jarlikka taşlab halok böladi. Yozuvçi fikriça, Rossiyani egallab olayotgan ğarbona soxta ğoyalar xuddi şu "iblislar"dir va ular mamlakatni halokatga yetaklaydi. Roman uzoq yillar davomida sovet davrida taqiqlangan yoki tanqid qilingan, çunki unda bölajak inqilobning qonli oqibatlari juda aniq başorat qilingan edi. Asarda ğoyasi uçun özini öldirişga tayyor bölgan Kirillov, xalqni sevuvçi lekin qurbon bölgan Şatov va hokimiyatga intiluvçi şafqatsiz Verxovenskiy kabi turfa taqdirlar orqali yozuvçi Xudosiz jamiyatning fojiasini körsatib berdi. Bu kitob şunçaki siyosiy detektiv emas, balki inson qalbini egallab oluvçi yovuz ğoyalar haqidagi dahşatli ogohlantirişdir.